ANA SAYFAAna SayfaBİZE ULAŞINİletişim

BAĞLANTILARBağlantılar SİTE HARİTASISite Haritası SİTE İÇİ ARAMAArama

TMMOB


ADANA ŞUBE ANTALYA ŞUBE BURSA ŞUBE İSTANBUL ŞUBE İZMİR ŞUBE KONYA ŞUBE MERSİN ŞUBE TEMSİLCİLİKLER
»Information (English) 

WEB SİTEMİZDE ÜYE GİRİŞİ VE ÖDEMELER HAKKINDA BİLGİLENDİRME

Üye Girişi yaparak kendinize ait iletişim, nüfus, eğitim vb. bilgileri görüp, bu bilgilerin yanlış veya eksik olanlarını düzenleyebilir...

      Çalışmalarımız

»Haberler

»Duyurular

»Basın Açıklamaları

»Görsel-İşitsel Basında
  Odamız

»Yazılı Basında Odamız

»Oda Görüşleri

»Hukuki Çalışmalar

»Çalışma Raporu

»Çalışma Programı

»SMM ve Büro Tescil

 
 

Yayınlar

 » SÜRELİ YAYINLAR

GIDA MÜHENDİSLİĞİ DERGİSİ
SAYI: 42

Tüm Sayılar »

e-BÜLTEN
SAYI: 41-2018/BÜLTEN NO:1_

Tüm Sayılar »

ŞUBE e-BÜLTEN

 » KİTAPLAR

 
ET BİLİMİ VE TEKNOLOJİSİ
Prof. Dr. Aydın ÖZTAN

Tüm Kitaplar »

YÖNETİM KURULU BAŞKANIMIZ KEMAL ZEKİ TAYDAŞ’IN, SONSÖZ GAZETESİ`NDE YAYINLANAN RÖPORTAJI

    Yayına Giriş Tarihi: 16.04.2018  Güncellenme Zamanı: 26.06.2018 13:01:05  Yayınlayan Birim: GENEL MERKEZ  
 

Güncellenme Zamanı: 16.04.2018 12:58:02

Yönetim Kurulu Başkanımız Kemal Zeki Taydaş‘ın Son Söz Gazetesi‘nden Mehmet AKGÜN‘e verdiği röportaj aşağıda yer almaktadır.

http://sonsoz.com.tr/goz-gore-gore-zehirleniyoruz/

"Son Söz Gazetesi Muhabiri Mehmet Akgün ile Yapılan Röportaj"

1.      Kendinizi tanıtabilir misiniz?

Kemal Zeki Taydaş, TMMOB Gıda Mühendisleri Odası Yönetim Kurulu Başkanı, 1968 Ankara doğumlu. 1990 Hacettepe Üniversitesi Gıda Mühendisliği Bölümü mezunu.

 

2.      Organik gıda adı altında satılan ürünler gerçekten organik mi? Sertifikaları var mı?

Eğer "organik ürün sertifikası" varsa o ürün organiktir. Bir ürünün organik ürün sertifikası alabilmesi için bir dizi bürokratik işlemleri takiben, ürünün ekim yapılacağı alandan tutun da kullanılacak tohuma kadar, komşu toprak arazilerinin yapılarına, uzaklık-yakınlık mesafeleri ve toprak bileşimlerini ve varsa olası tarım ilacı ve bitki gelişim düzenleyicileri, kimyasal gübre vs. kalıntı ve miktar analizlerine kadar birçok gelişmiş laboratuar analizlerinin yapılmış olması gerekmektedir.

Yukarıda ifade edilen bu işlemlerin tümünün, uluslararası akreditasyona sahip bir firma ve onun temsilcisi tarafından yapılmış olması gerekir. Hepsinin ötesinde bu firmalar da dâhil olmak üzere Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından bu sürecin bütünüyle izlenip kontrol edilmesi gerekir. Tüketiciler olarak bu şartların gereği ve yeterince sağlanmış olmasına güvenmek isteriz. Vatandaş olarak bu konuda yapabilecek pek fazla bir şeyimiz yoktur. Sadece bu işin denetim ve kontrolünü yapması gereken kamu kurum ve kuruluşunun görevini eksiksiz olarak yerine getirmesini bekleriz.

Öte yandan, her hangi bir pazar, market ya da satış tezgâhında etiketin üzerine "organik" yazılmasıyla bir ürün organik olmaz. Tüketicilerin bu konu ile ilgili olarak bilinçlendirilmeleri gerekir. En fazla aldatma ve aldanma bu şekilde olmaktadır. Basın ve yayın organları aracılığıyla bu konularla ilgili çok iyi örnek oluşturmayacak konu uzmanı olmayan kişiler tarafından kafa karışıklığına sebep olunduğu da bir gerçektir.

 

3.      Tükettiğimiz gıdalarda ne gibi katkı maddeleri var nelere dikkat etmeliyiz?

Tükettiğimiz gıdalar endüstriyel ürünlerse, toplumda "katkı maddesi" olarak adlandırılan; bilinen üretim süreçlerinin gereği olan ve gıdaya ilave edilmesi sonucu kendisinin ya da yan ürünlerinin, doğrudan ya da dolaylı olarak o gıdanın bileşeni olması beklenen maddeler kullanılabilir. İşlenmemiş gıdalar ile bebeklere ve küçük çocuklara yönelik üretilen gıdalarda gıda katkı maddelerinin kullanılması yasaktır. Bunun yanı sıra domuz kaynaklı gıda katkı maddelerinin; gıdalarda, gıda katkı maddelerinde, gıda enzimlerinde ve gıda aroma vericilerinde de kullanılmasına yasak getirilmiştir. Bahsedilen endüstriyel ürünlerde kullanılan bu gıda katkı maddeleri Birleşmiş Milletler Dünya Sağlık Örgütü (WHO) , ABD Gıda ve İlaç Otoritesi (FDA) ve son yıllarda etkinliği giderek artan AB‘ nin ilgili Gıda Güvenliği Kuruluşu (EFSA) tarafından sürekli olarak takip edilmekte gerekli uyarılarla düzenlemeler yapılmaktadır. Önemli olan üretici firmaların ürünlerinde kullanması gereken katkı maddelerini uluslararası otoritenin ve Türk gıda Kodeksi‘nin izin verdiği kadar kullanmalarıdır. Bu konu ile ilgili denetimleri yapacak olan ilgili kamu kuruluşu,  fabrikadan satış tezgâhına kadar her süreci kesintisiz izleyip gerekli kontrolleri yapmakla da sorumludur.

Tüketiciye düşen, merdiven altı olarak tabir edilen kayıt dışı üretim süreçlerinden gelmiş adı sanı bilinmeyen, etiketsiz, etiketi olsa bile yeterince aydınlatıcı bilgi içermeyen ürünlerden uzak durması ve böyle bir durumla karşılaştığında da ilgili kuruma şikâyetini bildirmesidir.

 

4.      Pazarlarda satılan ürünlerin organik olup olmadığını nasıl anlayabiliriz?

Yukarıda ifade ettiğimiz gibi bir ürünün organik olduğu bakılarak anlaşılacak bir şey değildir. "Organik ürün" tanımlaması bir süreci ifade eder ve bunu da bir sertifika ile belgelendirir. Sertifikasız bir ürün organik değildir. Sıklıkla ya da bu işin ticaretini yapan kişi, kurum ya da kuruluşlar böyle bir tanımlamanın arkasına sığınarak en masumane yaklaşımla doğal ya da ekolojik tarım ürünlerini "organik" aldatmacasıyla satmaya çalışmaktadırlar. Bu tuzağa da düşmemek gerekir.

 

5.      Merdivenaltı gıda imalatçıları ne kadar yaygın?

Merdivenaltı gıda üreticileri tahmin edilenin ötesinde çok yaygındır. GTHB‘ nın güncel verilerine göre 80 binin üzerinde büyük ya da küçük gıda imalathanesinin olduğu bilinmektedir. Bir bu kadar da kaçak,  kayıt dışı gıda imalathanesinin olduğu tahmin edilmektedir. Türkiye‘ de üretilen gıdanın %50‘sinin kayıt dışı olduğunu düşünecek olursak iç açıcı olmayan bir durumla karşı karşıya olduğumuzu söylemek isterim. Bu durum sektörün kendi verileriyle de tespit edilmiştir. Süt ve süt ürünleriyle, et ve et ürünlerinde ne yazık ki bu kayıt dışılık %75‘lerin üzerine çıkmaktadır.

 

6.      Merdivenaltı gıda imalatçıların önlenmesi için ne gibi çalışmalar yapılıyor?

Çok fazla bir çalışma yapıldığı söylenemez. Normalinde gelişmiş, çağdaş, demokratik ve sosyal bir hukuk devletinde böyle bir şeye izin verilmez. Nüfusun 80 milyonu aştığı, ortalama gelirin 10 000 ABD dolarını aşamadığı gelişmekte olan bir ülkede 1603 TL asgari ücret ile geçim yapmak zorunda olan çok büyük bir kesimin olduğu bir ülkede kayıt dışılığa göz yumulduğu gibi acı bir gerçekle karşı karşıyayız. Böyle bir sosyo-ekonomik yapıya sahip bir ülkede bu kaçınılmaz bir sonuçtur.

 

7.      Nişasta bazlı şeker hakkında neler düşünüyorsunuz? Tüketilmeli mi?

Son zamanlarda çok gündemde olan bir konu nişasta bazlı şeker yani NBŞ.

NBŞ ülkemizde konu olduğu şekliyle genellikle mısır nişastasından kimyasal ve enzimatik hidroliz metotlarıyla elde edilmiş indirgen bir şekerdir. Nihai üründe glukoz ve fruktoz oranları yüzde(%) olarak ayarlanabilen sıvı formdaki şekerlerdir.

NBŞ‘ler gıda ürünlerinin üretimi aşamasında teknolojik açıdan üstünlükler kazandırsa, lezzet ve tüketim kalitesini artırsa da gıda güvenliği ve sağlıklı beslenme anlamında bir takım olumsuz yönleri de bulunmaktadır. Ülkemiz gençliğinin sağlığını korumak açısından öncelikle şeker tüketiminin azaltılması konusunda halkımızda bilinç oluşturulmalıdır. Bunun yanında pancardan üretilen şeker tokluk hissi yarattığından NBŞ‘ e göre bünyemize daha sınırlı alınmaktadır. NBŞ tokluk hissi oluşturmaması ve oda sıcaklığında sıvı halde bulunabilme özelliği nedeniyle özellikle çocukların yaygın olarak tükettiği çikolata, bisküvi, gofret, tatlılar, gazoz, meyve suyu, ketçap gibi içinde şeker yazan katı ve sıvı tüm işlenmiş sanayi gıdalarının içinde yer almakta ve almamız gerekenin çok üzerinde şeker vücudumuza girmektedir.

Sağlık Bakanlığı, 12 Mart 2018 tarihinde NBŞ‘ler ile ilgili bir basın duyurusu yayınlamıştır. Açıklamada özetle NBŞ‘nin insülin direnci oluşturduğu, kanda ürik asiti artırdığı, gut hastalığını tetikleyebildiği ve var olanı şiddetlendirdiği, karaciğerde yağlanma, bozulma ve siroza yol açtığı, beynin iştah açıcı bölümünü uyardığı, tokluk hissi oluşturmadığından daha çok yeme alışkanlığına yol açtığı, obeziteye neden olduğu, bununla birlikte pek çok kanser türüne, şeker hastalığına, kalp damar hastalıklarına yol açabileceği belirtilmiştir.

Benim söylemem gerekeni Sağlık Bakanlığı fazlasıyla söylemiştir, bundan ötesi yoktur.

 

8.      Şeker fabrikalarının satışı hakkında ki görüşleriniz nelerdir? Şeker üretimini nasıl etkileyecek?

Türkşeker‘in web sayfasında yer alan verilere göre 2016-2017 kampanya döneminde; 67.650 ekim yapan çiftçi ile 190.568 hektar pancar ekim alanında, 1.404.000 ton şeker, 502.000 ton melas ve 3.077.437 ton yaş küspe üretilmiştir. Şeker‘in %67‘si, melasın %64‘ü ve yaş küspenin %67‘si gündeme gelen bu 14 fabrikada üretilmektedir.

Görüldüğü üzere bu şeker fabrikalarında ülkemizin ihtiyacı olan şeker miktarının büyük bir bölümü üretilmektedir. Özelleştirilmesi düşünülen bu fabrikalar ülkemizin şeker gereksinimini karşılarken, çiftçimizin geçimini sağlamakta, tarlalarda ve fabrikalarda çalışan, pancarından melasına, küspesinden şekerine varıncaya kadar nakliyesini sağlayan binlerce insanımıza iş imkânı yaratmaktadır. Aynı zamanda hayvan yetiştiriciliğinin önemli bir girdisi olan melas ve küspe şeker fabrikalarının yan ürünleridir. Tüm bu nedenlerden dolayı diyebiliriz ki şeker pancarı stratejik bir üründür.

2001 yılında çıkarılan Şeker Kanunu çerçevesinde kurulan Şeker Kurumu şirketlere şeker üretim kotaları tahsis etmiş, şirketler de ihtiyaçları çerçevesinde sözleşmeli üretimle çiftçilere taahhütleri karşılığında üretim yaptırmıştır. Kotalar ve dış kaynaklı tarım politikaları, şeker pancarı üreten çiftçimizi doğrudan etkilemiş ve 2003 yılında pancar eken çiftçi sayısı 460 binden 2016 yılında 105 bine gerilemiştir. Tarlalar boşalmış ve tarım dışı amaçlı arazi kullanımları artmıştır. 2001/2002 yılları döneminde fabrikalarda istihdam edilen memur ve işçi sayısı yaklaşık 19 bin kişiden 2016/2017 yıllarında 8 bin kişiye gerileyerek yaklaşık %60 azalmıştır.

Türkşeker fabrikaları birer birer ya da gruplar halinde satıldığında kar eden yaklaşık 10 tanesi satılacak diğerleri zarar yükleri nedeniyle ve satılamadıkları için kapatılacaktır. Bu durum mevcut fabrikaların şeker ihtiyacımızı karşılayamaması, doğan boşluğu nişasta bazlı şekerlerin dolduracağı anlamına gelmektedir.

Şeker Kanunu kapsamında NBŞ üretim kotası şeker üretimimizin %10‘u oranında belirlenmiş ve Bakanlar Kurulu‘na bu miktarı %50 artırma ve azaltma yetkisi verilmiştir. Bakanlar kurulu bu yetkisini, ülkemizin şekere ihtiyacı olup olmadığına bakmadan sürekli olarak NBŞ kotasını artırmadan yana kullanmıştır. Şeker fabrikalarımızın özelleştirilmesinin gündeme geldiği ve şiddetle tartışıldığı bir dönemde Şeker Kanunu‘ndaki %10‘luk kota TBMM‘de verilen bir önerge ile %5‘e çekilmiştir. Bu sevindirici gibi gözükmekle birlikte ülkemizde özellikle büyük firmaların NBŞ ithal etmeleri nedeniyle yeni belirlenen %5‘lik kota halkımızın sağlığının korunması yönünde pek bir şey ifade etmeyecektir.

Kemal Zeki Taydaş                                                                                      
TMMOB Gıda Mühendisleri Odası                                                                  
Yönetim Kurulu Başkanı

12 Nisan 2018/ Ankara

 

Okunma Sayısı: 89

Tüm Yazılı Basında Odamız »

 

Oda aidatlarınızı kredi kartınızla güvenli bir ortamda ödeyebilirsiniz.
ÜYE HAKLARI VE GÜVENLİ AİDAT ÖDEME 
 

COPYRIGHT © 2018 TMMOB GIDA MÜHENDİSLERİ ODASI
MEŞRUTIYET CAD. NO:22/13 KIZILAY / ANKARA
TEL: (+90) 312 418 28 26 - (+90) 312 418 28 46 - (+90) 312 418 28 47 - FAKS: (+90) 312 418 28 43
e-POSTA:

 

Key İnternet Hizmetleri Ltd. Şti.